Ik en Artboy maken vorderingen. We beginnen stilaan uit de vriendschapsvragen -zij het dan van mijn kant- te geraken en elkaar te accepteren. Vertrouwen en vriendschap zijn gevoelige dingen geworden bij mij én als ik in iemand mijn tijd investeer, wil ik er toch altijd -I know, 't is een slechte gewoonte- zeker van zijn dat ik er m'n broek niet ga aan scheuren.
In het laatste mailtje van Artboy vroeg ie me of ik zin had om op een bepaalde dag naar een bepaalde fuif te komen. Hij zou er ook zijn en aan de kassa zitten. Als ik kwam moest ik me niet meteen bekend maken, maar zou hij rondkijken en zien of ie me zou herkennen. Na onze vele mails kent ie inderdaad al vrij goed m'n persoonlijkheid.
Op dit moment weet ik eigenlijk nog niet of ik er ga naar toe gaan, hoofdzakelijk omwille van het het weer. Als het 's avonds en 's nachts gaat vriezen, krijg je mij niet met de wagen buiten. Ik kan natuurlijk altijd nog met de trein gaan, maar in dat geval zit ik na de fuif letterlijk vast tot 's morgens 7u00 omdat er eerder geen treinen rijden. Niet bepaald iets waar ik sta voor te springen...
Het leuke is dat we al beter overeen komen, Artboy kijkt zelf uit naar kerels die het best bij mij zouden passen :) Best wel grappig, maar ik weet dat ie het met de beste bedoelingen doet en dat doet me wel iets.
Berichten
Ben je geweest?
Nog niet, die fuif moet nog plaats vinden, Mystic :) Persoonlijk denk ik dat er beter plekken zijn om iemand voor de eerste keer in real life te ontmoeten en bij te kletsen dan op een fuif.