Van hem kreeg ik een mailtje dat ze vorige vrijdag overleden is, het is te zeggen, omver gereden door een bestuurder en overleden aan haar verwondingen. Ik voel me zo wat murw geslagen, want een tijd geleden maakte ik nog over haar een topicje om m'n eigen ergernissen over haar in te ventileren en dan kom je eigenlijk tot het besef dat je je eigenlijk dik maakt om niets, want het leven is zo kort...
Ik ben er murw door geslagen en ze zien het hier thuis, ik draai zowat op automatische piloot. Deze morgen dan ook meteen op zoek gegaan naar een passend kaartje om mijn steun en medeleven te tonen. Eigenlijk zou ik er willen naar toe gaan, er even tussen uit hier, maar ik heb zelf genoeg dingen aan m'n hoofd die me daar van weerhouden.
Ondertussen zijn de werken hier in de straat, die nu zouden beginnen, gestopt. Zogezegd omwille van het weer, maar het échte verhaal achter de schermen is dat ze bij het Vlaamse Gewest duidelijk toch nog wat verstand zitten zitten hebben en ze vonden dat de mensen die op de bijeenkomst waren van de info avond (ik was er ook) gelijk hadden wanneer we aanhaalden dat het té gek voor woorden zou zijn om de riolering niet meteen met de heraanleg van de straat te doen, in plaats van 2 keer de straat open te breken en iedereen in de modder en de problemen te zetten. Nu, ik maak me daar geen illusie over, want ik dat het feit dat ze momenteel niet genoeg geld hebben, wel meer doorslag zal gehad hebben dan het logisch nadenken, maar ondertussen blijft voor dit jaar en hoogstwaarschijnlijk ook de eerste helft van volgend jaar, de zaken hier zoals ze zijn.


Mensen die bruusk aan hun einde komen, je hoort het dagelijks in het nieuws, maar de ondraaglijke lichtheid van het bestaan is inderdaad erg confronterend wanneer het iemand overkomt uit je omgeving...
ik haat het als mensen sterven, 't is zo een onwezenlijk gegeven....